Najsłynniejszym lekarzem średniowiecza był perski medyk Avicenna. W Europie w tym czasie działali tylko felczerzy i znachorzy, zwalczający choroby brutalnymi i wątpliwymi metodami. Avicenna natomiast nie uznawał przesądów i postulował, żeby medycyna jako nauka opierała się na starannych obserwacjach i wysnuwała I nich logiczne wnioski. Pozostawił po sobie 156 ważnych dzieł o medycynie i filozofii. Jego poglądy przeniknęły do Europy jedynie drogą okrężną. W chrześcijańskiej Europie Zachodniej nie ceniono „pogańskiej nauki". Jeden z najbardziej osobliwych poglądów Avicenny chyba nigdy się nie przyjmie: zakochanie uważał za chorobę mózgu.